Wszystkie posty oraz zdjęcia w postach na tym blogu są naszą własnością! Nie wyrażamy zgody na kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tych materiałów w całości lub w części bez naszej zgody. W wypadku naruszenia praw autorskich, na podstawie art. 78, art.81 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. Dz. U. 1994, nr 24, poz. 83, tekst jednolity: Dz. U. 2006, nr 90, poz. 631, sprawa zostanie skierowana do odpowiednich organów.

środa, 17 lipca 2013

"Nie odchodź życie"


"Nie odchodź życie!

A gdzie nasze plany i marzenia?
A gdzie ten czas
mówiący "całe życie przed Tobą!"
Nie ma?

Nie ma

A gdzie gładkie dłonie i Twoja dłoń kochana?
A gdzie to kochanie?
Nie ma?

Nie ma

Co się z nami stało
i z tamtymi wieczorami?
Przecież czas miał się zatrzymać!
Zatrzymał się?

Nie zatrzymał.

Tik tak
Tik tak
Tik tak

Zatrzymaj się,
muszę jeszcze tyle powiedzieć!
Stój! 

Przecież tak szybko nie biegnę!
Złapiesz mnie?

Nie złapię!

Brak mi tchu!
A dusza krzyczy!
A ciało krzyczy!
A serce krwawi!
A umysł umiera!

Tik tak
Tik tak
Tik tak

Dokąd idziesz beze mnie?
Dokąd tak szybko pędzisz?
O czasie, dlaczego tak szybko płyniesz?

To nie ja płynę,
tylko ty przemijasz... "

Izabela Dalig 



To jeden z najpiękniejszych wierszy jakie dane mi było przeczytać na przerwach międzylekcyjnych, gdy młodzież z GTF "Szansa" przychodziła porozmawiać o codzienności, pokazać nowe wiersze ( czasem prosząc o korektę ) lub zwyczajnie napić się herbatki :) Wiersze każdy odbiera oczywiście subiektywnie, dla jednego dany wiersz jest genialny, a do drugiej osoby w ogóle nie trafia. Ale każdy z wierszy ma w sobie ładunek emocjonalny osoby, która go pisała. To nie autor pisze tak, że tekst do nas nie trafia. To my czasem nie rozumiemy tego, co chciał nam przekazać autor, gdyż nie znamy wszystkich faktów, które złożyły się na powstanie tekstu.
To dziś nie ostatnie słowa. Kolejne pojawią się  dokładnie o godzinie 22:45. Do przeczytania. Adam

P.S. Iza - dziękuję za wyrażenie zgody na opublikowanie tekstu :)

9 komentarzy:

  1. Piekny wiersz, tylko taki... Smutny? Nie wiem, czytajac go az mnie przeszly ciarki... Bo od kilku lat tak sie wlasnie czuje, zycie ucieka mi niewiadomo gdzie. A jeszcze tyle chcialabym zrobic, w tyle miejsc pojechac zanim starosc zlapie mnie i osadzi w miejscu... :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To prawda mam dopiero 16 lat, ale wiem jak życie wygląda. Obserwuje ludzi na ulicy którzy ciągle gdzieś pędzą. To przykry widok. Podam konkretny przykład. Mój tata. Wychodzi do pracy o 6:00 rano, wraca około 16:00. Myję się, je obiad, pomaga jeszcze mamie która ma uszkodzoną nogę, siada przed telewizorem i zasypia budząc się nocy. I tak 6 dni w tygodniu. Przychodzi niedziela i chce poświęcić nam jak najwięcej czasu. Jest nas pięcioro, no czwórka bo starsza siostra się wyprowadziła. Wiadomo, że najmłodsze to jego oczka w głowie. Zawsze mówił, że chciał napisać książkę. Niestety, tutaj i teraz nasze marzenia muszą ustąpić przetrwaniu.
      Ps. Miło, że się podoba.


      ~Izabela D.

      Usuń
    2. Iza, popłakałem się. Ostatnie zdanie przed Ps. pokazało mi, że 2 lata rozmów, różnych działań, nie były czasem straconym. Pamiętaj, marzenia jednak można realizować. Przyjdzie na to odpowiednia pora, a Przyjaciele Ci w tym pomogą.

      Usuń
    3. Przyjaźń, miłość i życie nauczyło mnie, że trzeba iść do przodu, byle nie po trupach. Zatrzymywać się czasem, żeby spojrzeć w słońce i pochwalić piękny dzień, mimo że tak naprawdę pada deszcz.

      ''Przes­tałem marzyć, jak człowiek nie marzy, umiera.''
      Ryszard Riedel.

      Nie chcę umrzeć na brak marzeń, myślę, że nikt nie chce.

      ~ Izabela D.

      Usuń
  2. Też mam takie odczucia,tym bardziej, że Iza ma 16 lat. Ale może uda mi się namówić autorkę wiersza do odpowiedzi na blogu na Twoje pytanie.

    OdpowiedzUsuń
  3. wiersz piękny.

    Czekam na info:*:*:*

    OdpowiedzUsuń
  4. Wiersz piękny, bo taki... prawdziwy.

    OdpowiedzUsuń